فرزند نور
امشب بر روی قالی سرخ کرمان
از زیر کرسی قرن ها
شب نشینی های دور ،در ایران
در این سال کرونا زده
دوباره آمده است
من ماسک زده ام و به سختی بو و عطر او را استشمام می کنم
اما نطفه باستانی ام
مرا صدا می زند و در گوشم زمزمه می کند :
یلدا نشانه بیداری است
رشد و بلوغ است
نیاکان ایرانی ما ،به لحظه تولد خورشید چشم می دوختند
انتظار رفتن دیو سرما و تاریکی
از وجود سرمازده ما
هم چنان باقی است
سرخ انار
سرخ هندوانه
سرخی قلب و جان ماست
و دستانم را می گیرد
چرخ زنان
دستک زنان
آمدنش را جشن می گیرم
یلدا خورشیدی است که خبر از پایان عمر تاریکی می دهد
و من به آفتاب
چشم دارم
✍#زهراغریبیان_لواسانی
۹۹/۹/۳۰
برچسب:
نویسنده: دانیال بختیاری